Free Web Site - Free Web Space and Site Hosting - Web Hosting - Internet Store and Ecommerce Solution Provider - High Speed Internet

Tss... banners, banners, banners...

Een wit vel, scherpgeslepen potlood, nieuw begin...

Nee, het wit was bevlekt met oneffenheden, streepjes, halve woorden en punten, veel punten. Het potlood schreef niet lekker, bij nader inzien de pen ook niet. Nieuw begin na nieuw begin na nieuw begin en uiteindelijk een open einde. Een kras, een prop, twee proppen, twaalf proppen, een prullenbak vol proppen, kilometers streep kronkelden in de blikken cylinder... Het was er, het zat er, het kwam er maar niet uit.
Het was er niet, de inspiratie was overleden en begraven, een verlies voor de wereld, een winst voor het leven. Dan maar de pen neerleggen, de prullenbak legen en de wereld ontdekken? Of weer een nieuw begin?

Binnenstebuiten
Block
Leef

Live
Twijfel in de hand
Prozastitutie
Terugkeer
v(m) -ven

zwarteine
naamloos
Leeg
Zaterdag
God

Conflict
Avondster

Binnenstebuiten
Dus trok ik mij maar terug
Tot in de schaduw van mijn schedel,
Waar het zo heerlijk koel kon zijn.
De rust van mijn haven,
Vond ik van binnen.
Keer op Keer
Het was mijn wereld,
Dat solocentrum
Beschut en veilig in mijn brein
Want daar bestond de pijn niet meer.
Altijd binnen handbereik,
Het liefst bij zonsondergang genoten,
Was eenzaamheid mijn vriend
En maakte me verdoofd.
Noem mij een dromer, afgesloten,
Noem me vreemd.
Ik blijf gelukkig in mijn hoofd.

Block
't Is zo stil hierboven
Een amorfe massa van ervaren.
Toch is het mooi hierboven,
Al kan geen pen het evenaren.
't Was zo stil daarboven,
Dat ik de verkeerde woorden koos.
Toch was het mooi daarboven,
In mijn schrijversblokkendoos.

Leef
Als je durft te hopen
Dat liefde wederzijds kan zijn,
Leef dan vandaag
En niet gister of morgen.
Als je durft te dromen
Van een eind aan elke pijn,
Leef dan vandaag
Gedachtenloos en zonder zorgen.
Als je durft
Leef dan nu, wees blij,
Alsof slechts goeds je kan gebeuren.
Als je durft
Leef dan ook voor mij,
En laat mij om je toekomst treuren.

Wat is er? Ben je soms bang voor de spiegel die ik je voor wil houden?

Live
If you dare to hope
That love has reciprocal ways,
Live today
Not yesterday, nor tomorrow.
If you dare to dream
That every pain will cease some day
Live today
Free of mind and out of sorrow.
If you dare
Live now, be happy,
Take life in its merry pace.
If you dare
Live a little bit for me,
Let me feel sorry in your place.

Twijfel in de hand
De druk, de drang.
De eerste stip op het papier.
Bezig, bang,
Voor wat er uit de pen komt.
Afwachtend,
Is het wel goed zo, nu, hier?
Minachtend,
Tot eindelijk mijn hand verstomt.
En mijn ogen gretig lezen,
Denken, en mijn brein vertellen:
Het is goed, zo moet het wezen.

Prozastitutie
De inspiratie, De slet, Heeft mij weer verlaten, Als een herinnering aan zinnen
Heeft zij gaten in mijn hoofd gebrand, Niets waar iets had moeten zitten.
Ooit ordelijk, Compleet zijn, Nu slechts woordeloze pijn.
Als ik ooit een dichter was, Is mij nu de stropdas omgedaan.
Ik, Die ooit in metaforen dacht, Ben met het leven meegegaan naar haar afwerkplek,
En ben voltooid, Voldaan, Een schande voor mijn
Ik.

Terugkeer
Gelukkig maar, het regent weer,
De herfst is weer compleet.
Gelukkig maar, de vaste dip
Druppelt uit het donker.
Tot zij mij overneemt en doordrenkt met inspiratie.
In mijn nieuw kladblok van een hele gulden
Krast mijn pen, opgelucht
En als een trip droom ik mijn gedachten neer,
Lijntjes euforie...
Mijn nieuwste mislukking staat op papier
En dat maar vele mogen volgen.
Ik krijs, kras om meer
En dat maar vele mogen volgen.

v(m) -ven *

*Splash*rinkel*barst* en het beeld kreeg nieuwe dimensies

zwarteine
Zwart in mijn lichaam,
Wekt, exciteert,
Versterkt, enerveert,
Verkwikt, verslaaft
Bestrijdt de morgen
En duisternis.
Gloeiend geweldig,
Fontein in mijn jeugd,
De zwarte drugs
In mijn aderen,
Gemalen en gekookt,
Voedt mijn elke dag.
Mijn lichaam schreeuwt
En vraagt
Om meer, meer, meer!
Met twee suiker graag.

naamloos
O shit welk bier nu weer, alweer?
Welk bier zal mij bezatten?
Welk goudhelderheerlijk vocht
Zal mijn aderen bevlekken en verrekken
Van alcohollust?
DeeTee is het bier
In al dan niet de goede glazen
Verdwazen het zicht
Zodat ook dat wel weer meevalt
En men de avond volbralt
Over welk bier,
O shit, welk bier?
Het blauwe pakske speelt een rol
Boven de welgevulde glazen.
Delirium Tremens is het woord.
Shag wordt vermoord, verdraaid,
In plukken vergraaid
Tot een shaggie de lust verstomt,
Verdomd, alweer zo laat?
Het hoort: zuipen
En roken
En schrijven,
'Het glas zal blijven!'
De avond lang.

Leeg
Leeg, verdomde leeg,
Mijn hart, mijn hoofd
En het papier.
Gevoelloos blijft mijn pen,
Verlaten blijf ik hier
In mijn vacuum van woorden.
Het enige dat ik kan schrijven,
Is dat ik niet schrijven kan
En zo zal ik altijd blijven,
Een leeg en zinloos man.

Zaterdag
Tussen bezweette mensen
Het bier smaakt zo vertrouwd.
De dorst groeit bij elke slok
De sfeer bij elk glas
Gezelligheid bij elke liter
De bar is mijn domein.
Tussen onbekende mensen
De pijn voelt zo vertrouwd.
Ik wens slechts, blikkend op de klok
Dat dit de laatste ronde was
Maar gal blijft gaan met liters,
Om mij heen kolkt mijn venijn,
Hecht zich aan mijn kleren
Verzuipt me, vult me
Met spijt en ranzig vertier
Dat gevormd tot vage woorden
Mijn dubbele tong of was het whisky
Aan mijn gehemelte plakt.
Tussen bezweette schimmen
Wordt de bar tot hel verbouwd
Van vlammende drank en bitter bier.
Bewustzijn, slechts in druppels,
Kruipt over mijn ogen en ik zien in:
Wat moet ik hier?
Want problemen kunnen zwemmen,
En ze verzuipen heeft geen zin.

God
En hij sprak tot ons:

"Ik! ben je God, je vriend en je naaste,
Ik! kan je alles geven wat je wilt.
Ik! ben je lucht, Ik! ben je laatste redding
Als al je geluk al is verspeeld.
Ik! ben overal en alles heeft Mijn teken
Want alles is van Mij,
Ook jij, mijn zoon, ook jij.
Ik! heb je in mijn greep.
Bezit me, zodat ik jou bezitten kan
Als een zakelijke transactie is het niet?"

Het was waar en het was goed,
Want was hij niet ons geesteskind?
Wij waren van het zelfde bloed
Dus volgden hem, getemd en blind.

This planet has -- or rather had -- a problem,
which was this: most of the people living on it were
unhappy for pretty much of the time. Many solutions were
suggested for this problem, but most of these were largely
concerned with the movements of small green pieces of paper,
which is odd because on the whole it wasn't the small green
pieces of paper that were unhappy.

En achter de barsten lag een lege wereld van verlangen en dorst

Conflict
Mijn lichaam is leeg, verlaten,
Ik ben het denk ik ergens kwijt geraakt.
Het zal zich vast wel ergens vermaken,
Van mijn tirannie bevrijd.
Want de strijd tussen verstand en materie
Is gestaakt en vrede heerst nu in ons beiden.
Ik ben slechts een doelloos brein
Met ogen, oren en een neus
(die heb ik gehouden conform mijn eis in het compromis)
Met de keus tussen zienhorendenken
En ik ruik de stank,
Het meest van alles ruik ik de stank.

Avondster
Ik ben verslingerd aan de avondster,
Elke schemering weer staat zij daar.
Richting zuiden, naar ik meen
Feller dan alle kassen bij elkaar
En dat alleen in de grijzig roze lucht.
Ik vraag me af, wat doet zij daar?
Door mensenhanden ineen geprutst
Hangt een speldenprik in stationaire baan
Zich te meten met de maan
En is mijn favoriet, mijn ster.

Ach, kon het maar goed zijn zo... Kon het alleen maar goed zijn.
Als het goed had kunnen zijn, dan was het anders geweest, dan was het zelfs bijna volmaakt geweest. Maar nee, hij had net zo goed niets hoeven schrijven.
Verspilde moeite, dat was het. Zo zou hij het noemen... Verspilde Moeite.
Had het maar...
...Een zwartgeblakerde hand sloot het boek.
De laatste bladzijde was uit, het was over.
Hij was het zat.